صلیب مسیحی
صلیب مسیحی
ترجمه از گارگین فتائی
صلیب مسیحی به عنوان وسیلهء مصلوب ساختن عیسی مسیح و به عنوان شناخته شده ترین سمبل دینی مسیحیت در نظر گرفته می شود و مرتبط با صلیب مسیح ( صلیبی که معمولاً نمایش سه بعدی از مسیح مقدس را در بر دارد ) و خانوادهء عمومی تر نمادهای صلیب است .
تاریخ به کار گیری صلیب
دوران قبل از مسیحیت
صلیب به صورت علامت در ساده ترین شکل آن به شکل تقاطع دو خطی در گوشه های راست عمدتاً در تاریخ پیش تر از اینکه نماد مسیحیت باشد هم در شرق و هم در غرب ارائه می شد که به دوران بسیار دور از تمدن انسانی باز می گردد که گمان می رود که نه تنها دارای ارزش زینتی بلکه دارای اهمیت مذهبی نیز بوده است .
برخی به استفاده گسترده از این علامت بویژه به صورت صلیب شکسته به عنوان اهمیت واقعی نژادی دلبستگی داشته اند . آن همچنین به عنوان وسیله مورد استفاده در روشن کردن آتش و بنابراین به عنوان نماد آتش مقدس یا به عنوان نماد خورشید و نشان دهنده گردش روزانه اش معرفی شده است .صلیب به عنوان نماینده مرموز رعد یا خدای توفان و حتی به عنوان نماد معبد آر یایی ها و تمدن آریایی های قدیم نیز شناسانده شده است .
نماد دیگری که مرتبط با صلیب است " صلیب دسته دار " cross (ankh or crux ansata) متعلق به مصریان باستان است که اغلب به عنوان علامت سمبولیک در دستان الههء سِِخِِت و به عنوان علامت هیروگلیفی از زندگی ظاهر می شود . در دوران ماخرتر ، مسیحیان مصری ( قبطیها) مجدوب علامت و شاید نماد آن شده و آن را به عنوان نشان صلیب پذیرفتند .
گارنیه در کتاب خود به نام " پرستش مرده" ( لندن 1904 صفحه 226) می نویسد
صلیب دسته دار در دستان کاهنین مصری و کاهن اعظم پادشاهان به عنوان نماد قدرت کاهنین خدای خورشید حمل می شد و " علامت زندگی " نامیده می شد .
در عصر برنز ، ما در بخشهای مختلف اروپا به تمثال دقیق از صلیب به عنوان هنر مسیحی بر می خوریم که تصویر این شکل اآن به سرعت و به صورت گسترده انتشار یافت . این توصیف دقیق همزمان با تغییر عمومی مراسم و عقائد بوده است . در حال حاضر صلیب به اشکال گوناگون می باشد . به عقیدهء NDمورتیلیت . De Mortillet استفاده زیاد از این علامت صرفاً جنبهء تزئینی نداشته بلکه نماد تقدس به ویژه در موارد مربوط به خاکسپاری نیز بوده است . در گورستان اتروسکهای نخستین گالاسکا هر قبر دارای گلدانی منقوش به صلیب است . صلیب های نیز که به صورت کمتر یا بیشتر هنرمندانه طراحی شده اند در تیراس ، در میسنا ، در کرت یافت شده اند .
مسیحیت اولیه
در طی دو قرن اول مسیحیت از صلیب به ندرت در پیکرنگاری مسیحی استفاده می شد زیرا به عنوان زجر عمدی و روش مخوف اعدام عمومی مجسم می گردید . ایختیا Ichthys یا علامت ماهی از سوی مسیحیان اولیه استفاده می شد علامت چی رو Chi-Rho monogram که از سوی کنستانتین اول در قرن چهارم به عنوان نشان استفاده می شد نیز از سوی مسیحیان اولیه مورد استفادهء گسترده قرار می گرفت .
ولیکن نماد صلیب قبلاً در قرن دوم به مسیحیت مرتبط شده است چنانکه ئر کتاب
Octavius of Minucius Felix بخشهای دهم و سی و یکم نوشته شده در پایان آن قرن یا آغاز قرن بعدی مذکور است و در اوائل قرن سوم صلیب به حدی به مسیح مرتبط و نزدیک شد که کلمنت اسکندرانی که بین سالهای 211 تا 216 میلادی وفات یافت می توائست بدون هیچ تهدید اتهامی از عبارت κυριακὸν σημεῖον به معنی صلیب هنگامی که او عقیده اش را در جریان رسالهء آپوکریفای برنابا تکرار کرد که در شماره 318 ( در شماره یونانی تی آی اچ ) ئر پیدایش 14: 14 به عنوان یک پیش گویی از علامت صلیب توصیف شده است ( تی به عنوان یک خط راست نماینده خط عرضی صلیب ) و از مسیح ( در دو نامه اولش ) و همزمان با او ترتولیان توانست اعتقادات مقدس مسیحی را crucis religiosi یعنی واقفین صلیب بنامد .
او در کتابش به نام دی کوررونا De Corona که در سال 204 میلادی نوشت می گوید که چگونه قبلاً ترسیم مکرر علامت صلیب بر روی پیشانی برای مسیحیان مرسوم بوده است .
دائره المعارف یهودی می گوئید
ریشهء صلیب به عنوان یک نماد یا نشان مسیحیت حد اقل به اوائل قرن دوم برمی گردد و علامت صلیب کشیدن بر روی پیشانی یا تابوت به عنوان طلسمی بر علیه نیروهای شیطانی در نظر گرفته می شد بنابراین پدران مسیحی در اوائل قرن دوم نیاز به دفاع از خود در برابر تغییر پرستندگان صلیب داشتند چنانکه از ترتولیان می شنویم و مسیحیان از سوگند به نیروی صلیب استفاده نمودند
در مسیحیت معاصر
در مسیحیت صلیب به عنوان نماد اقدام عشق الهی در قربانی شدن مسیح بر آن باقی می ماند .
برهء خدا که برای گناه جهان قربانی شد
صلیب همچنین به عنوان نماد پیروزی مسیح بر گناه و مرگ باقی می ماند زیرا اعتقاد بر این است که مسیح از طریق مرگ و رستاخیز خود بر مرگ پیروز شد . مسیحیان نه تنها صلیب را به عنوان یک شئی مادی بلکه به عنوان نماد قربانی شدن مسیح که آنها را نجات داد به عنوان وسیلهء پیروزی ( کولسیان 15:2) و نیز به عنوان وسیله ای برای عشق خدای نجات دهنده به آن ارج می نهند .
کاتولیک های رمی ، ارتودکسهای شرقی ، اعضاء شاخه های عمدهء لوتریها و به همان نحو انگلیکانها و سایر مسیحیان اغلب علامت صلیب را بر خود می کشند این عمل در زمان ترتولیان یک رویهء عمومی مسیحی محسوب می شد .
جشن صلیب یک جشن مهم مسیحی است . یکی از دوازده جشن بزرگ در کلیسای ارتودکس شرقی جشن تمجید صلیب در چهاردهم سبتامبر است و این زمانی است که صلیب اصلی مسیح بر طبق روایات در 326 میلادی از سوی هلنا مادر کنستانتین بزرگ کشف گردید . کلیسای کاتولیک این جشن را در همان روز و به همان نام برگزار می کند In Exaltatione Sanctae Crucis و در انگلیسی از آن به عنوان جشن پیروزی صلیب تعبیر می شود .
کاتولیک های رمی ، ارتودکسهای شرقی و اسقف های انگلیکان وقتی می خواهند سندی را امضا کنند پیش از نامشان یک صلیب می کشند . یک صلیب همچنین می تاوند قبل از نام یک مسیحی مرحوم وقتی نامش در نشریات درج می شود کشیده شود .
امتناع
شاهدین یهوه به کارگیری صلیب به عنوان نماد مسیحیت را نمی پذیرند . آنها خاطر نشان می سازند که هیچ گونه تائید کتاب مقدسی برای آن وجود ندارد و آن را بت پرستی تلقی می کنند . آنها همچنین معتقدند که تموز یک خدای بابلی بوده و اینکه صلیب عمدتاً از سوی پرستندگان به عنوان نماد این خدا به کار می رفته است . آنها معتقدند که مسیح بر روی صلیب نمرد بلکه بر روی ستون چوبی راست به دار آویخته شد . بر طبق تفسیر کلمهء یونانی استاروس stauros در یونانی کلاسیک این واژه صرفاً به معنای ستون ایستاده است و این کلمه همچنین به معنای چوبهء اعدام دارای یک جهت نیز به کار می رود .
مورمونها معتقدند که مسیح بر روی صلیب مرد به نقل از آنها
" ولیکن برای ما صلیب ، نماد مسیح مرده است در حالی که پیام ما اعلام یک مسیح زنده است . زندگی مردممان باید تنها بیان معناداری از ایمانمان و در حقیقت باید نماد پرستشمان باشد "
مورمونها صلیب را بر روی عبادت گاههای خود نصب نمی کنند زیرا معتقدند که کتاب مقدس صلیب را به عنوان نماد مسیحیت ذکر نمی کند . اکثر معابد آنها معمولاً مزین به منارهء مخروطی با نماد فرشته مورمون است که اظهار این مطلب است که بهشت برای مردم بر روی زمین گشوده شده است .
اَشکال صلیب
صلیب به اشکال و صورت های گوناگون نمایش داده شده است و می تواند در جواهرات شخصی یا نوک ساختمان کلیسا ها مورد استفاده قرار گیرد و هم به صورت خالی و هم همراه مسیح نمایش داده می شود که در این حالت با پیکر مسیح که به صلیب منضم گشته و اغلب به عنوان کورپوس corpus ( واژه لاتین معادل بدن ) به آن رجوع می شود نشان داده می شود . ترسیم کاتولیک های رمی ، انگلیکانها و لوتریها از صلیب ،اغلب همراه مسیح بر روی آن است به این دلیل که آنها توضیح می دهند که بیشتر مسیح مهم است تا صلیب جداگانه . استفاده از پیکر مسیح بر روی صلیب از چهره های برجستهء کلیساهای لوتری است ولی برخی از شاخه های کلیسای پروتستان نمایش صلیب بدون پیکر مسیح را دلالتی بر اعتقاد به رستاخیز می دانند تا نماد نمایندگی بین مرگ و رستاخیز مسیح .
در مراسم مسیحی و نیز بر روی سنگ قبرها استفاده گسترده ای از صلیب می شود . در کشورهای دارای فرهنگ مسیحی برخی اوقات از صلیب های کوچک برای تعیین مکان حادثه ای ناگوار یا اعتراض به مرگ های اظهار شده استفاده می شود .
در کشورهای کاتولیک ، صلیبها اغلب بر روی نوک کوههای برجسته ای چون Zugspitze یا مونت رویال بر پا می گردند به گونه ای که از تمامی اطراف کوه قابل رویت می باشند .
منابع .
1: a b c d Marucchi, Orazio. "Archæology of the Cross and Crucifix." The Catholic Encyclopedia. Vol. 4. New York: Robert Appleton Company, 1908 Retrieved 13 February 2010. Cf. "Various objects, dating from periods long anterior to the Christian era, have been found, marked with crosses of different designs, in almost every part of the old world. India, Syria, Persia and Egypt have all yielded numberless examples… The use of the cross as a religious symbol in pre-Christian times and among non-Christian peoples may probably be regarded as almost universal, and in very many cases it was connected with some form of nature worship" (Encyclopaedia Britannica (1946), Vol. 6, p. 753.
2.^ Minucius Felix speaks of the cross of Jesus in its familiar form, likening it to objects with a crossbeam or to a man with arms outstretched in prayer (Octavius of Minucius Felix, chapter XXIX).
3.^ Stromata, book VI, chapter XI
4.^ Apology., chapter xvi. In this chapter and elsewhere in the same book, Tertullian clearly distinguishes between a cross and a stake.
5.^ "At every forward step and movement, at every going in and out, when we put on our clothes and shoes, when we bathe, when we sit at table, when we light the lamps, on couch, on seat, in all the ordinary actions of daily life, we trace upon the forehead the sign" (De Corona, chapter 3)
6.^ Aquinas, Summa Theologica, III, 25, art. 4, ad 1
7.^ The Veneration of the Precious and Life-Giving Cross
8.^ De Corona, chapter 3, written in 204.
9.^ Alexander Hislop, The Two Babylons
10.^ Gordon B. Hinckley (Ensign May 1975, 93)
11.^ General Instruction of the Roman Missal, 117
12.^ Cross Crosslet
13.^ http://nasrani.net/2008/02/29/analogical-review-on-st-thomas-cross-the-symbol-of-nasranis/
14: en.wikipedia.org/wiki/Christian_cross
من گارگین فتائی از ارامنهء ایران هستم .