What to do when someone goes on the defensive
چه باید کرد وقتی کسی حالت تدافعی به خود میگیرد
رویکردی برگرفته از روانشناسی و حل تعارض
نویسندگان:
Adar Cohen – میانجیگر (Mediator)
Nick Wignall – روانشناس (Psychologist)
تاریخ انتشار:
۹ ژوئیه ۲۰۲۵
لینک مطلب:
https://psyche.co/guides/effective-strategies-for-communicating-with-defensive-peopl
موضوع مقاله چی بود؟
این مقاله درباره اینه که وقتی کسی حالت تدافعی به خودش میگیره (زود جبهه میگیره)، چطور باید باهاش رفتار کنیم که اوضاع بدتر نشه و حتی بهتر هم بشه.
چیزهای کمی میتوانند یک گفتوگو – یا حتی یک رابطه کامل – را سریعتر از حالت تدافعی شدن یک طرف از مسیر خارج کنند. این مشکل در بسیاری از موقعیتها دیده میشود، از شخصیترین روابط تا حرفهایترین تعاملات.
مثالها:
در یک مهمانی خانوادگی درباره انتخابات اخیر صحبت میکنید، کمی نسبت به دولت جدید ابراز بدبینی میکنید و ناگهان رفتار طرف مقابل تغییر میکند: لحن تند میشود، چشمغره میرود و عصبانی به نظر میرسد. وقتی میپرسید مشکلی هست، میگوید: «نه. فقط فکر میکنم این بحث بیفایده است.»
به یکی از همکارانتان بازخورد منفی درباره عملکردش میدهید. در ابتدا گرم و پذیرنده است، اما بعد از شنیدن بازخورد، سرد و بسته میشود، از تماس چشمی اجتناب میکند و جوابها کوتاه میشود. بعد از آن هم ایمیلهایتان را بیپاسخ میگذارد.
با همسرتان درباره انتقال فرزندانتان به مدرسهای دیگر صحبت میکنید. فوراً شما را «خودخواه» خطاب میکند و میگوید بچهها «تمام دوستانشان را از دست میدهند و بدبخت میشوند». هر بار که سعی میکنید دلیلتان را توضیح دهید، حرفتان را قطع میکند.
این موقعیتها بهشدت دشوار هستند، چون واکنشهای غریزی ما معمولاً اوضاع را بدتر میکند. عوض کردن موضوع باعث میشود طرف مقابل شما را متهم به تحقیر کند؛ جلسهای برای «روشن کردن موضوع» فقط awkwardتر میشود؛ و ادامه بحث با همسر، دعوای تازهای بهراه میاندازد.
اما اگر با رویکردی استراتژیک پیش بروید، میتوان از این حالتها عبور کرد. ما سالهاست که بهعنوان روانشناس و میانجی، رویکردهایی برای مدیریت رفتار تدافعی ساخته و اصلاح کردهایم؛ رویکردهایی که بر پایه شناخت عمیق دینامیکهای این رفتار هستند.
درک بهتر رفتار تدافعی
تدافعیشدن یک استراتژی مقابلهای است که فرد برای اجتناب از احساسات دردناک ناشی از انتقاد به کار میگیرد؛ با برگرداندن تقصیر به سوی منتقد.
مثلاً شوهر در مثال مدرسه، شاید حقیقتی در گفته همسرش ببیند، اما بهشدت نگران آینده فرزندان است. چون نمیداند چطور با این ترس کنار بیاید، آن را با سرزنش همسر و متهمکردن او به «اشتباه بودن» دفع میکند.
این نگاه عملکردی به شما کمک میکند تدافعی بودن دیگران را با شفقت بیشتری ببینید و واکنشتان را هوشمندانهتر مدیریت کنید.
چرا احساسات خودتان کلیدی است؟
وقتی کسی حالت تدافعی دارد، وسوسه میشوید که بگویید «اینقدر تدافعی نباش!» اما این غیرواقعبینانه است. نمیشود به کسی گفت احساسش را عوض کند.
آنچه میتوانید انجام دهید: مدیریت واکنش خودتان. اگر این کار را نکنید، واکنشهای شما ممکن است اوضاع را وخیمتر کنند.
مثلاً اگر با همکاری که همیشه تدافعی میشود روبهرو هستید، ممکن است پیشاپیش مضطرب شوید (همان «راه رفتن روی پوسته تخممرغ»). این اضطراب باعث میشود تند صحبت کنید یا حواسپرت باشید، که همین رفتارها تدافعی بودن طرف مقابل را تشدید میکنند.
پس کلید مدیریت تدافعی بودن دیگران، مدیریت بهتر خودتان است.
روش AVA: مدیریت احساسات خودتان
این روش سه گام دارد:
Acknowledge – پذیرش: آنچه احساس میکنید را سریع و صادقانه بپذیرید.
Validate – اعتباردهی: به خودتان بگویید این احساسات طبیعی هستند.
Act – اقدام: مطابق ارزشهایتان عمل کنید، نه براساس واکنشهای تکانهای.
مثال:
در بحث سیاسی با یکی از اقوام:
«الان خیلی عصبانی و کمی هم گناهکارم (پذیرش). این حسها با این بحث قابل درکاند (اعتباردهی). هدف من بردن بحث نیست، بلکه حفظ رابطه است، پس بهتر است از بابت حرفم که ممکن است توهینآمیز بوده عذرخواهی کنم (اقدام).»
این تکنیک به شما کمک میکند در لحظه، جای کافی برای احساسات باز کنید تا مانع رفتارهای عجولانه شوند.
همدلی معکوس: کنجکاوی درباره ناامنیهای طرف مقابل
بهجای ذهنیت «باید درستش کنم»، ذهنیت کنجکاوی داشته باشید.
همدلی معکوس یعنی:
بهجای تصور اینکه در جایگاه او بودن چگونه است (که اغلب نمیدانیم)، به یاد بیاورید زمانی که شما هم در موقعیتی مشابه بودید چه حسی داشتید.
مثلاً زن در مثال مدرسه، به یاد میآورد روز اول مدرسه چقدر برای فرزندش ترسیده بود. این یادآوری باعث میشود ترس شوهرش را بهتر بفهمد و ارتباط بیشتری احساس کند.
آسیبپذیری استراتژیک: ایجاد صمیمیت با افراد تدافعی
افراد مزمنًا تدافعی، اغلب احساس تنهایی و بیارتباطی دارند. راهحل: آسیبپذیری حسابشده.
مثلاً مدیری که از بازخورد منفی باعث تدافعی شدن کارمندش شده، میتواند در جلسه بعدی اعتراف به اشتباه شخصی کند یا بابت تندی لحنش عذرخواهی کند. این کار نشان میدهد اشتباهکردن شرمآور نیست و اعتماد میسازد.
پیشبینی و برنامهریزی برای تدافعی بودن
اگر میدانید قرار است با فردی که احتمالاً تدافعی میشود تعامل کنید:
پیامتان را ساده و چندبار بازنویسی کنید تا کمترین احتمال تحریک او را داشته باشد.
یک تعریف واقعی و صادقانه از او پیدا کنید و قبل از درخواستتان بگویید.
یک سؤال باز و واقعی درباره علایقش بپرسید تا ارتباط دوباره برقرار شود.
درخواست را ساده و محترمانه مطرح کنید و با تشکر پایان دهید.
تصویر کلی را فراموش نکنید
هدف فقط کاهش تدافعی بودن نیست؛ بلکه ایجاد روابط عمیقتر و مطمئنتر است. بسیاری از روابطی که زمانی پرتنش بودند، با مدیریت درست این حالت، به روابطی قوی و سازنده تبدیل شدهاند.
یک تمرین ساده: فهرست محرکهای تدافعی خودتان
یک یادداشت در گوشیتان باز کنید و هر بار که کمی تدافعی شدید، بنویسید چه شد و چه احساسی داشتید. این کار به شما کمک میکند الگوهای تدافعیتان را بشناسید و آگاهانهتر مدیریتشان کنید.
ایجاد فرهنگ بدون تدافعی بودن (در خانواده و کار)
وقت باکیفیت و مداوم با اعضا بگذرانید تا حس تعلق و اعتماد شکل بگیرد.
قدردانی و تحسین مشخص از تلاشها داشته باشید؛ نه فقط انتقاد.
انتقادات را برای ۲۵٪ مهمترین مسائل نگه دارید و باقی را رها کنید.
منابع پیشنهادی:
The Frenemy Within – Jenn Mahony (2025)
The Fearless Organization – Amy Edmondson (2018)
سخنرانی TED آدار کوهن: How to Lead Tough Conversations (2019)
مقاله نیک ویگنل: The AVA Method: How to Process Emotions in a Healthy Way (2025)
I Never Thought of It That Way – Mónica Guzmán (2022)
How to Be Angry – Ryan Martin (2024)
منتشر شده در ۹ ژوئیه ۲۰۲۵
توضیحات بیشتر برای فهم ساده تر
اول: چرا آدمها تدافعی میشن؟
وقتی کسی حس میکنه انتقاد شده یا زیر سوال رفته، برای اینکه احساسات بدش رو (مثل ترس، خجالت، خشم) پنهان کنه، حمله میکنه یا جواب تند میده. این یه جور مکانیزم دفاعیه؛ یعنی نمیخواد خودش رو ضعیف نشون بده، پس برمیگردونه تقصیر رو به طرف مقابل.
نکته مهم:
وقتی کسی تدافعی میشه، زور زدن برای عوض کردن احساسش جواب نمیده.
مثلاً اگه بگی «اینقدر تدافعی نباش!» فقط بدترش میکنه.
پس چی کار کنیم؟
نویسندهها چند راهکار پیشنهاد دادن که میشه مثل دستورالعمل ازشون استفاده کرد:
۱. اول خودتو مدیریت کن (روش AVA)
وقتی با آدم تدافعی روبهرو میشی، خودت هم ممکنه عصبانی یا مضطرب بشی.
باید اول این احساسات رو مدیریت کنی:
Acknowledge (بپذیر): «خب الان دارم عصبانی میشم.»
Validate (بهش ارزش بده): «این حس طبیعیه، چون بحث داره داغ میشه.»
Act (عمل کن): «اما هدفم دعوا نیست، هدفم اینه رابطه حفظ بشه، پس آرومتر جواب میدم.»
۲. همدلی معکوس داشته باش (Reverse Empathy)
یعنی به جای اینکه فکر کنی اون چه حسی داره، به زمانی فکر کن که خودت توی موقعیت مشابه بودی و چه حسی داشتی.
مثلاً اگه همسرت سر تغییر مدرسه بچهها داد میزنه، به یاد بیار وقتی خودت برای بچهات نگرانی شدیدی داشتی چه حسی داشتی. این باعث میشه او رو بهتر درک کنی و کمتر عصبانی بشی.
۳. آسیبپذیری نشون بده (ولی استراتژیک)
آدمهای تدافعی معمولاً احساس تنهایی و بیاعتمادی میکنن.
برای نزدیک شدن بهشون، گاهی یک بخش کوچیک از ترس یا اشتباه خودتو باهاشون به اشتراک بذار.
مثلاً: «راستش منم تو این پروژه اشتباهاتی داشتم…»
این باعث میشه احساس کنن تنها نیستن و حالت تدافعیشون کمتر بشه.
۴. از قبل آماده شو (اگه میدونی قراره تدافعی بشن)
پیام یا درخواستی که داری رو چند بار تمرین و بازنویسی کن تا کمترین حالت تحریککنندگی رو داشته باشه.
قبل از مطرح کردن موضوع، یک تعریف واقعی و صادقانه از اون فرد بکن.
یه سؤال باز بپرس (چیزی که براش مهمه و بهش علاقه داره) تا گفتوگو نرمتر شروع بشه.
پیام اصلی مقاله:
نمیتونی احساس تدافعی کسی رو عوض کنی، اما میتونی واکنش خودت رو کنترل کنی.
وقتی خودت آروم و هوشمندانه برخورد کنی، احتمال اینکه طرف مقابل هم آروم بشه خیلی بیشتره.
این مقاله به چه درد میخوره؟
دعواهای خانوادگی و زناشویی رو آرومتر میکنه.
توی محل کار باعث میشه با همکاران راحتتر کنار بیای.
حتی توی بحثهای سیاسی و موضوعات حساس کمک میکنه اوضاع از کنترل خارج نشه.
دوست داری این راهکارها رو به شکل یک "چکلیست خیلی کوتاه و کاربردی" برات درست کنم که هر وقت بحث داغ شد سریع نگاهی بندازی و یادت بیاد چی کار باید بکنی؟
یا حتی یک جدول تصویری ساده که همه این تکنیکها توش باشه؟ کدوم رو ترجیح میدی؟