هفت گام برای بهبود سطح کیفی نظام آموزشی

هفت گام برای بهبود سطح کیفی نظام آموزشی

گارگین فتائی

 

نظام آموزشی یک کشور ، نقش اساسی در پیشرفت و توسعهء علمی و فنی و تحقیقاتی یک کشور دارد . کشورهایی که از لحاظ آموزشی در سطح بالایی قرار دارند همگی درای بودجه آموزشی کلان می باشند و این نشان دهندهء اهمیست آموزش در نزد این کشورهاست .

اولین گام  در این زمینه این است که ما در مدارس و دانشگاهها روشهای یادگیری نظری و تئوریک را کنار گذاشته و از روشهای تعلیم عملی و پراتیک استفاده کنیم .

امروزه بویژه در ممالکی که از لحاظ سطح آموزشی در مرتبه بالایی قرار دارند بیشتر بر یادگیری عملی و تجربی تاکید می شود البته این به معنای این نیست که روش های نظری و تئوریک را به کلی کنار بگذاریم .

گام دوم این است که منابعی را که برای یاد گیری در اختیاری دانش آموزان خود قرار می دهیم از منابع معتبر و دسته اول باشد .

ما باید از منابعی استفاده کنیم که اصطلاحاً مرجع باشند به گونه ای که وقتی به آنها استناد می کنیم نسبت به اعتبار و صحت آنها جای شک و شبهه ای باقی نماند .

گام سوم این است که سعی کنیم نظام آموزشی خودمان را همسطح معیارهای جهانی قرار دهیم  به گونه ای که وقتی کسی از ایران برای ادامه تحصیل به کشور دیگری می رود مدرک وی از لحاظ معیارهای بین المللی طوری باشد که لا اقل هفتاد درصد محتوای دروس آموخته شده از سوی وی با سایر ممالک ، مشترک و از لحاظ ارزش یابی هم سطح آنها باشد .

تنها در این صورت است که مدرک ارائه شده از سوی واحد های آموزشی ایرانی همسطح و هم ارزش با معیارهای جهانی خواهد شد .

گام چهارم این است که همواره سطح تحصیلات و دروس را به روز کنیم .

بارها دیده شده که مثلاً در کتاب خانه های عمومی شهر هنوز کتاب هایی وجود دارند که اطلاعات بیست یا سی سال پیش را به خواننده ارائه میدهند و این خود باعث عقب ماندگی اطلاعاتی خوانندگان می گردد .

گام پنجم این است که بودجه کافی برای نظام آموزشی قرار داده و دستمزد و حقوق اساتید و معلمین خود را افزایش دهیم تا کیفیت نظام آموزشی بالا برود و فقط به دنبال افزایش کمی آن نباشیم .

یک معلم یا استاد باید انگیزهء کافی برای تدریس که کاری واقعاً مشکل است داشته باشد و این انگیزه از طریق فراهم آوردن امکانات مادی و معنوی برای وی میسر خواهد شد .

از سوی دیگر باید بودجه لازم در خصوص تهیه امکانات آموزشی بهتر نظیر آزمایشگاههای علمی ، رایانه ها ، گردشهای علمی و نظایر آن هم فراهم گردد .

گام ششم این است که از ارائهء اطلاعتا نادرست و غلط به خوانندگان خودداری کنیم

مثلاً بارها دیده شده که اطلاعات نادرستی در کتاب های کمک درسی به دانش آموز ارائه می گردد که حتی مورد اعتراض مکرر معلمین نیز قرار می گیرد ویا اینکه در وبلاگ ها و سایت ها اطلاعانت نادرستی ارائه می شود که خیلی از آنها بدون استناد به یک منبع معتبر است .

گام هفتم این است که باید در مدارس و دانشگاهها محیطی گرم و صمیمی بین دانش آموز و دانشجو با معلم و استاد فراهم آوریم به گونه ای که اولاً یک دانش آموز یا دانشجو از حضور در محیط آموزشی نه تنها فرار نکند بلکه لذت هم ببرد و ثانیاً از تعویض مکرر مدیران و اساتید و معلمین خودداری کنیم تا بدین وسیله معلم و شاگرد بتوانند به همدیگر و خصوصیات اخلاقی هم عادت کنند .