تفکر سیاسی ایرکویی ها Iroquois هسته اولیه نظام سیاسی آمریکا

تفکر سیاسی ایرکویی ها Iroquois هسته اولیه نظام سیاسی آمریکا

ایروکوئی (Iroquois) در واقع یه کنفدراسیون از چند قبیله بومی آمریکاییه که تو منطقه شمال شرقی آمریکای شمالی زندگی می کردند. این کنفدراسیون به اسم "لیگ ایروکوئی" (Iroquois League) یا "شش ملت" (Six Nations) هم شناخته میشد، چون در ابتدا از پنج قبیله تشکیل شده بود و بعداً یه قبیله دیگه هم بهش اضافه شد.

این شش قبیله اصلی اینا بودن:

1: موهاک (Mohawk):به عنوان "نگهبانان شرقی" شناخته میشدن.

2: اونیدا (Oneida):

3: اونونداگا (Onondaga):*به عنوان "نگهبانان آتش" و مرکز کنفدراسیون شناخته میشدند.

4: کایوگا (Cayuga):

5: سنکا (Seneca): به عنوان "نگهبانان غربی" شناخته میشدن.

6: توسکوارورا (Tuscarora):این قبیله بعداً در اوایل قرن 18 به کنفدراسیون اضافه شد.

ویژگی های مهم ایروکوئی ها:

ساختار سیاسی:لیگ ایروکوئی یه سیستم سیاسی پیچیده داشت که بر اساس دموکراسی و تصمیم گیری جمعی بود. هر قبیله نمایندگانی را به شورای بزرگ می فرستاد و این شورا در مورد مسائل مهم تصمیم می گرفت.

فرهنگ و هنر:ایروکوئی ها فرهنگ و هنر غنی ای داشتند. آنها ذر ساختن خانه های بلند (longhouses)، سبد بافی، سفالگری و حکاکی روی چوب مهارت داشتند. همچنین مراسم و جشن های خاص خودشان رو داشتند .

کشاورزی: ایروکوئی ها کشاورزان ماهری بودند و محصولات متنوعی مثل ذرت، لوبیا و کدو (که به آنها "سه خواهر" می گفتند) کشت می کردن.

جنگاوری: ایروکوئی ها جنگجویان قدرتمندی بودند و در طول تاریخ با قبایل ذیگر و استعمارگران اروپایی درگیر بودند.

لیگ ایروکوئی تاثیر زیادی روی تاریخ و فرهنگ آمریکای شمالی گذاشت. سیستم سیاسی آنها الهام بخش بنیانگذاران ایالات متحده بود و گفته می شود که در نوشتن قانون اساسی آمریکا تاثیر داشته اند . همچنین، ایروکوئی ها نقش مهمی در تجارت خز و جنگ های استعماری ایفا کردند.

امروزه، نوادگان ایروکوئی ها هنوز در آمریکای شمالی زندگی می کنند و سعی می کنند فرهنگ و سنت های خودشان رو حفظ کنند.

قتل عام آکادی ها Acadians اولین پاکسازی قومی در آمریکا

قتل عام آکادی ها Acadians اولین پاکسازی قومی در آمریکا

آن‌ها از نوادگان اولین مهاجران اروپایی در منطقه‌ای به نام “لا کدی” La Cadie بودند که امروزه شامل شرق کانادا—کبک، نوا اسکوشیا، نیوبرانزویک و کیپ برتون—می‌شود. .در اواخر دهه ۱۶۰۰ و اوایل دهه ۱۷۰۰، آکادی‌ها خود را میان دو امپراتوری استعماری بریتانیا و فرانسه گیر افتاده دیدند. زمانی که آکادی‌ها از امضای سوگند وفاداری برای جنگیدن در کنار پادشاه بریتانیا خودداری کردند، نیروهای انگلیسی و سربازان منظم بریتانیا عملیات پاک‌سازی قومی را آغاز کردند، که به عنوان نخستین پاک‌سازی قومی ثبت‌شده در آمریکای شمالی شناخته می‌شود.

بین سال‌های ۱۷۵۵ تا ۱۷۸۵، نیمی از جمعیت آکادی‌ها بر اثر گرسنگی، غرق شدن و خشونت کشته شدند. در طی این جابجایی اجباری، هزاران آکادی به لوئیزیانا مخ آن زمان در قلمرو و حاکمیت اسپانیا بود پناه بردند. این روند در سال ۱۷۸۵ به اوج خود رسید، زمانی که پادشاه اسپانیا، کارلوس سوم، هفت کشتی را برای انتقال هزاران آکادی به لوئیزیانا تأمین مالی کرد. تقریباً همه آن‌ها در منطقه بایو لافورش Bayou Lafourche ساکن شدند، خانواده‌ها را دوباره گرد هم آوردند و به این ترتیب به دهه‌ها رنج و سختی پایان دادند.

در طول سال‌های پس از آن، آکادی‌ها تأثیر شگرفی نه تنها بر فرهنگ لوئیزیانا بلکه بر فرهنگ آمریکا گذاشتند. با وجود اینکه برای قرن‌ها از سرزمین اصلی خود در آمریکای شمالی جدا شده بودند، هویت آکادی همچنان در امتداد بایو لافورش و دشت‌های غرب حوضه آچافالایا Atchafalaya زنده مانده است. با وجود نسل‌کشی فرهنگی، از دست دادن زبان فرانسوی، طوفان‌های سهمگین، جنگ داخلی، نشت نفت، بابی جیندال و همه مشکلات دیگر، آکادی‌ها همچنان پابرجا هستند و به نمادی جهانی از مقاومت فرهنگی تبدیل شده‌اند.

زنان پیشگام: اِلِن چرچیل سَمپل نابغه جغرافیا

زنان پیشگام: اِلِن چرچیل سَمپل نابغه جغرافیا

الن چرچیل سمپل (Ellen Churchill Semple) (۸ ژانویه ۱۸۶۳ – ۱ مه ۱۹۳۲) یک جغرافیدان آمریکایی بود. او بر نقش تاثیرگذار محیط فیزیکی در تعیین ویژگی‌های انسانی و اجتماعی تأکید داشت و یکی از چهره‌های اصلی جبرگرایی محیطی Environmental determinism

در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به شمار می‌رفت. سمپل اولین زن رئیس انجمن جغرافی‌دانان آمریکا American Association of Geographers

شد.

الن چرچیل سمپل در ۸ ژانویه ۱۸۶۳ در لوئیزویل، Louisville

کنتاکی، فرزند الکساندر بون سمپل و امیلین بلک موریس، متولد شد. او از کالج وسار در سال ۱۸۸۲ فارغ التحصیل شد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در همانجا در سال ۱۸۹۱ دریافت کرد. بعداً، او در دانشگاه لایپزیگ در آلمان به تحصیل پرداخت و زیر نظر فریدریش راتزل، Friedrich Ratzel

که تاثیر زیادی بر کار او گذاشت، به مطالعه پرداخت.

با وجود اینکه اجازه شرکت در کلاس‌های رسمی را نداشت، سمپل مجاز بود به عنوان مهمان در سخنرانی‌های راتزل حضور پیدا کند. او دربارهٔ نظریه‌های راتزل مقالاتی در نشریات آمریکایی به چاپ رساند و کار او را به دنیای انگلیسی‌زبان معرفی کرد.

سمپل در دانشگاه شیکاگو (بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۲۰) و دانشگاه کلارک (از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۲) سخنرانی کرد. او به دلیل سبک تدریس جذابش مشهور بود و دانش‌آموزان زیادی را به خود جذب می‌کرد.

الن چرچیل سمپل در ۱ مه ۱۹۳۲ در وست پالم بیچ، فلوریدا، درگذشت.

کار سمپل در حوزه جغرافیا با تأکید بر جبرگرایی محیطی، نقش برجسته‌ای در این رشته داشت. او معتقد بود که محیط فیزیکی، به ویژه توپوگرافی و آب و هوا، تاثیر عمیقی بر توسعه فرهنگ‌ها، جوامع و رفتار انسان دارد. او این نظریه‌ها را در آثار خود، از جمله «شرایط جغرافیایی تاریخ آمریکا» (۱۱۹۳) و «تاثیرات محیط جغرافیایی» (۱۹۱۱) به تفصیل شرح داد.

با این حال، امروزه رویکرد جبرگرایانه سمپل تا حد زیادی توسط جغرافیدانان رد شده است. منتقدان استدلال می‌کنند که دیدگاه او بیش از حد ساده‌انگارانه است و به پیچیدگی‌های کنش انسانی و نقش فرهنگ و فناوری در شکل‌دهی به جوامع بی‌توجه است. با این وجود، کار سمپل برای مدتی طولانی تاثیر قابل توجهی بر حوزه جغرافیا گذاشت و به بررسی روابط بین انسان و محیط‌زیست کمک کرد.

آثار

«شرایط جغرافیایی تاریخ آمریکا » (١٨٩٣)

«تاریخ آمریکایی و شرایط جغرافیایی آن» American History and Its Geographic Conditions.(۱۹۰۳)

* «تاثیرات محیط جغرافیایی» Influences of Geographic Environment: On(۱۹۱۱)

* «جغرافیای مدیترانه» The Geography of the Mediterranean Region: Its Relation to Ancient

History(۱۹۳۱)

طراح اصلی شهر واشنگتن

طراح اصلی شهر واشنگتن

پیر (پیتر) شارل لِانفان Pierre (Peter) Charles L'Enfant (2 اوت 1754 - 14 ژوئن 1825) یک مهندس نظامی فرانسوی-آمریکایی بود که طرح اصلی شهر واشنگتن دی سی را طراحی کرد.

لِانفان در 2 اوت 1754 در پاریس، فرانسه به دنیا آمد. او پسر پیر لِانفان، نقاشی با جایگاهی در دربار لویی پانزدهم، و ماری شارلوت لولیه بود. او در آکادمی سلطنتی به تحصیل هنر پرداخت.

لِانفان در جنگ انقلاب آمریکا به عنوان مهندس نظامی خدمت کرد. او در سال 1777 وارد سیزده مستعمره شد و خدمات خود را به ژنرال جورج واشنگتن داوطلبانه ارائه کرد. او در 4 مه 1777 به عنوان کاپیتان در سپاه مهندسین منصوب شد. او در محاصره ساوانا در سال 1779 زخمی شد.

لِانفان همچنین گهگاهی کارهای هنری و معماری نیز انجام می داد. او مدالی را برای انجمن سینسیناتی، سازمانی از افسران جنگ انقلاب که جورج واشنگتن ریاست آن را بر عهده داشت، طراحی کرد.

پس از جنگ، لِانفان یک دفتر معماری موفق و مورد توجه را در شهر نیویورک تأسیس کرد. او تالار شهر را برای اولین کنگره ایالات متحده که در سال 1789 در نیویورک برگزار شد، بازطراحی کرد.

رئیس جمهور جورج واشنگتن در سال 1791 لِانفان را مأمور طراحی شهر پایتخت جدید کرد. لِانفان شهری بزرگ با خیابان های عریض و فضاهای عمومی را متصور بود. این طرح به شدت تحت تأثیر برنامه ریزی شهری باروک قرار داشت و عناصری مانند:

خیابان های عریض و مورب که بر روی یک سیستم شبکه ای قرار گرفته اند

فضاهای عمومی بزرگ، مانند نشنال مال (National Mall)

ارتباط قوی بین شهر و چشم انداز اطراف

طرح لِانفان همچنین مکان هایی را برای ساختمان های مهم دولتی، مانند کاپیتول و خانه رئیس جمهور (که اکنون کاخ سفید نامیده می شود) تعیین کرد.

با این حال، لِانفان ثابت کرد که فردی است که کار کردن با او دشوار است و در نهایت در سال 1792 از این پروژه اخراج شد. با وجود این، طرح او برای واشنگتن دی سی تا حد زیادی در توسعه شهر دنبال شد.

پس از اخراج از پروژه واشنگتن دی سی، لِانفان شهر پترسون، نیوجرسی را طراحی کرد، اما طرح های او به طور کامل محقق نشد. او بیشتر بقیه عمر خود را به دنبال پروژه های مختلف معماری و مهندسی گذراند، اما هرگز نتوانست به همان سطح موفقیتی که در واشنگتن دی سی به دست آورده بود، برسد.

لِانفان در 14 ژوئن 1825 در فقر در شهرستان پرنس جورج، مریلند درگذشت. او در ابتدا در مزرعه گرین هیل در آن شهرستان به خاک سپرده شد، اما در سال 1909 بقایای او در گورستان ملی آرلینگتون دوباره به خاک سپرده شد.

لِانفان امروزه به عنوان مردی که واشنگتن دی سی را طراحی کرده است، به یاد آورده می شود. طرح او برای شهر یک شاهکار برنامه ریزی شهری محسوب می شود و تأثیر ماندگاری بر طراحی شهرها در سراسر جهان داشته است.