ایا لازم است انقدر به همدیگه دروغ بگوئیم !؟

گارگین فتائی

 

دیروز من وقتی دوستم را ملاقات کردم اون به من گفت که دردی در ناحیه سینه حس می کند و اگر مایلم باهاش به درمانگاه برم من و اون با هم به درمانگاه رفتیم .وقتی پول ویزیت پزشک را دادیم بر روی صندلیهای درمانگاه نشستیم زیرا قبل از ما چندین نفر در انتظار پزشک بودند .

ناگهان عده ای نتوانستند بر روی صندلی دوام آورده و نزدیک در اتاق پزشک ایستادند در این محدوده به اندازه کافی شلوغ شده بود که یک نفر دیگه هم در حالی که دفترچه بیمه دستش بود آمد و گفت دکتر عمومی اینجاست؟ یکی از بیماران گفت وایسا توی صف اون هم گفت من فقط می خوام تاریخ دفترچمو درست کنه و کار دیگه ای ندارم قبلاً که اومده بودم یادش رفته بود درست کنه ما هم گفتیم لابد همینه کارش و کار دیگه ای نداره و گذاشتیم تا رفت داخل ولی با کمال تعجب دیدیم که پیش دکتر نشسته و از بیماری خودش میگه و دکتر هم گفت باید رایدولوژی بره و این اولین دروغ آن روز بود سپس مردی که دیرتر از ما اومده بود و ما بهش گفته بودیم که شما بعد از ماهستی به ما گفت بله متوجه ام شما زود تر از من خواهی رفت اما وقتی یکی از بیماران از ما سوالی کرد و مال گرم صحبت بودیم از موقعیت استفاده کرده و زودتر از ما داخل مطب رفت و این دومین دروغ بود سپس سه جوان اومدند که می گفتن یکی از ماها فقط یه سوال از دکتر داریم باور کنید یه سوال و با این ترفند داخل مطب رفته و کاملاً بیماری خود را شرح داده و از دکتر نسخهء لازم رو گرفتند قطعا باز هم در آنجا که هیچ در سایر از اماکن عمومی و خصوصی ما شاهد چنین دروغ گوئیهایی هستیم که برخی از اونها واقعاً ارزش گفتن نداره .

همه هم وقتی کارشون تموم میشه با گفتن کلمه ببخشید سر و ته قضیه رو هم میارند .

1: ما با دروغ گفتن ، تنها ارزش و اعتابار خودمون رو پائین می آوریم و اعتماد دیگران رو نسبت به خودمون از بین می بریم و یک جو بی اعتمادی از خودمون به جا می گذاریم

2: متاسفانه افرادی که در چنین مکانهایی دروغ می گویند این دروغ گویی خودشان را نوعی زرنگی و پیش دستی هم میدانند و نه عمل زشت و ناپسند و این طرز تفکر باعث رواج این عمل هم می گردد .

3: کسانی که دروغشان بعداً آشکار می گردد چنین استدلال می کنند که گرفتار بودند و خیلی کار داشتند و ناگزیر به دروغ گویی شده اند ولی سوال اینجاست که مگه اونهایی که توی صف هستند بیکارند و گرفتار نیستند و آیا غیر از این است که این شخص خواسته خودش رو بر دیگران ترجیح و برتری داده و دیگران رو کمتر از خودش حساب کرده است ؟

از سوی دیگر ایران هم کشوری نیست که در اون به خاطر چند دقیقه تاخیر ، فردی را از کار اخراج کنند و بارها شده که مثلاً افراد به همکاران و یا دوستان خود می گویند چند لحظه جای من بشین تا من برم فلان جا و برگردم

هرودوت مورخ بزرگ یونانی در کتاب بزرگ و معروف تاریخ خود می نویسد

ایرانیان به فرزندان پنج تا بیست ساله خود سه چیز را می آموزند

تیراندازی ، اسب سواری و راست گویی

و همو در کتابش می نویسد که ایرانیان دروغ گویی را بزرگ ترین گناه روی زمین می دانند

یکی از ضرب النمثلهای ما ایرانیان این است

دروغگو دشمن خداست

تبعاً هیچ دینی با دروغگو و دروعگویی موافق نیست و تمامی ادیان آیاتی در مذمومیت و تقبیح دروغ گویی دارند

 

 

در آئین زرتشت

با پنج چیز پیوسته ام ، از پنج چیز گسسته ام

با اندیشهء نیک پیوسته ام ، از اندیشهء بد گسسته ام

با گفتار نیک پیوسته ام ، از گفتار بد گسسته ام

با کردار نیک پیوسته ام ، از کردار بد گسسته ام

با فرمانبرداری پیوسته ام ، از نافرمانی گسسته ام

با اشه ( راستی ) پیوسته ام ، از دروج ( دروغ( گسسته ام

چنینم تا [ روز] رستاخیز تا واپسین نبرد میان دو مینو درگیرد

                                                          اوستا – هات 10 – بند 16

 

 

 

در آئین یهود

 

 

زینت انسان احسان او است. و فقیر از دروغگو بهتراست

                                                                   امثال سلیمان نبی 22: 19

 

کسی که دل کج دارد نیکویی را نخواهد یافت. و هرکه زبان دروغگودارد در بلا گرفتار خواهد شد.

                                                                                           امثال  سلیمان نبی20:17

 

 

 

در آئین مسیح

 

 

به یکدیگر دروغ مگویید، چونکه انسانیت کهنه را با اعمالش از خود بیرون کرده اید،

                                                                                                         کولسیان 9:3

 

 

لهذا دروغ را ترک کرده، هر کس با همسایه خود راست بگوید، زیرا که ما اعضای یکدیگریم.

                                                                                                           افسسیان 25:4

 

 

در آئین اسلام

 

 

 

وَيْلٌ لِّكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ

                       سوره: 45 , آیه: 7

واى بر هر دروغزن گناه‏پيشه

 

قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ ﴿۱۰﴾  

               سوره: 51 , آیه: 10

مرگ بر دروغپردازان

 

 

إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَأُوْلئِكَ هُمُ الْكَاذِبُونَ

                                                                   سوره: 16 , آیه: 105

 

تنها كسانى دروغ‏پردازى مى‏كنند كه به آيات خدا ايمان ندارند و آنان خود دروغگويانند

حال چرا واقعاً عده ای ارزش خود را پائین آورده و برای هر مسلهء جزئی دروغ می گویند در حالی که راست گویی عامل اصلی و اساسی اعتماد دیگران به یک شخص می باشد !؟